{{ t.heroTitle }}
{{ t.heroSub }}
{{ lpL.h }}
{{ lpL.sub }}
Ad, Fransızca patience, yani “sabır” sözcüğünden gelir. Kâğıtla tek başına oynanan her türlü dizilişin ortak adıdır ve iki yüz yılı aşkın bir geçmişi vardır.
Burası bir oyun sitesi değil, bir öğrenme masası. Kuralı burada öğren, ekranı kapat, kendi desteni karıştır.
Yüzlerce pasiyansın kuralı, ipuçları ve tarihi Türkçe olarak burada. Deneme masası ilk eli birlikte açmak için; asıl oyun senin masanda.
{{ s.note }}
{{ s.quote }}
Ekranda oynanan bir el de güzeldir, ama elde tutulan bir deste başka bir şey yapar. Araştırmalar telefonsuz, kendi seçtiğin ve zihni çalıştıran sessiz bir uğraşın neler kazandırabileceğine dair ipuçları veriyor.
Telefonun yalnızca yakında durması, hiç bakılmasa bile kullanılabilir zihinsel kapasiteyi azaltıyor. Telefonunu başka odaya bırakanlar testlerde daha iyi sonuç aldı.
Kısa ve kendi seçtiğimiz bir yalnızlık, kaygı gibi coşku gibi yüksek uyarılmış duyguları yatıştırıyor; kişi okuma gibi bir uğraşla meşgulken de.
Sayılı kartlarla dört kısa oturum oynayan okul öncesi çocukların rakam tanıma becerisi gelişti; kazanım sekiz hafta sonra da sürüyordu.
İki büyük yaşlılık çalışmasında kart ve benzeri oyunları sık oynayanlarda bilişsel düşüş daha yavaş, demans riski daha düşük bulundu.
Not: Bu çalışmaların çoğu bir ilişki gösterir, neden-sonuç değil. Pasiyans bir tedavi değil, iyi bir alışkanlıktır. Tam kaynaklar sayfanın sonunda.
Ekran öğretmen, masa oyun alanı. Her oyun aynı üç adımla öğrenilir.
Kuralı ve masanın parçalarını oku. Her oyunun Türkçe kuralı, ipuçları ve kısa tarihi var.
Deneme masasında bir el aç. Acemi düzeyinde ipuçları oynanabilir hamleleri gösterir; kuralı okuyarak değil görerek tanırsın.
Kendi desteni karıştır, aynı dizilişi masana kur, telefonu başka odaya bırak. Bundan sonrası sen ve deste.
Gereken: 52’lik bir deste, bir masa ve yarım saat. İki deste isteyen oyunlar kuralında belirtilir.
Neredeyse her pasiyans aynı birkaç parçadan kurulur. Bu adları bir kez öğrendiğinde, hiç görmediğin bir oyunu da kendi masanda kolayca kurarsın.
Bir aileden bir pasiyansı öğrenen, akrabalarını da kendi masasında açar. Kurallar, ipuçları ve tarihçe için “Nasıl oynanır”a dokun.
Pasiyansın hikâyesi oyun kâğıdının hikâyesiyle başlar ve o hikâyenin önemli bir durağı İstanbul’dadır. İlk altı durağın kartları müze koleksiyonlarından, kamu malı görsellerdir; sonrakiler atölyenin desteleri.


























Her pasiyans, onu daha önce oynamış kuşakların kurallarını, adlarını ve alışkanlıklarını taşır. Akşam yemeğinden sonra mutfak masasında açılan oyun, trende dizilen kartlar, iki ders arasında bilgisayarda bitirilen el: hepsi aynı geleneğin parçasıdır.
Pek çok evde pasiyans, bir dileğin tutup tutmayacağına bakmak için de açılırdı: oyun çıkarsa dilek de çıkar. Kimi için bir fal, kimi için bir dinlenme, kimi için de zihni toparlamanın yolu.
Amacımız, unutulmuş pasiyansları kurallarıyla ve hikâyeleriyle yeniden öğretilir kılmak; bir desteyle tek başına geçirilen zamanın ne kadar zengin olabileceğini göstermek.
{{ t.heroSub }}
{{ lpL.sub }}
| {{ t.colGame }} | {{ t.colPlayed }} | {{ t.colWon }} | {{ t.colPct }} | {{ t.colBest }} | {{ t.colScore }} | {{ t.colStreak }} |
|---|---|---|---|---|---|---|
| {{ r.name }} | {{ r.p }} | {{ r.w }} | {{ r.pct }} | {{ r.bt }} | {{ r.bs }} | {{ r.sk }} |
{{ rulesDesc }}